Dit is de animatie die Kay, Cathy en ik gemaakt hebben. Dit is de onbewerkte versie, er zit nog geen muziek of tekst bij en het is niet af, maar het is in ieder geval iets.
vrijdag 15 juni 2012
Animatie filmpje: Black Hooker
Dit is de animatie die Kay, Cathy en ik gemaakt hebben. Dit is de onbewerkte versie, er zit nog geen muziek of tekst bij en het is niet af, maar het is in ieder geval iets.
maandag 11 juni 2012
Eind verslag.
Dit is het laatste verslag
voor ckv dit jaar. Ik ga vertellen wat ik allemaal heb gedaan en wat
ik ervan vond.
Voor ckv moesten we zes
verslagen maken. Ik heb een filmverslag gemaakt over de film
'Stardust', een fantasiefilm. Ik heb ook een verslag gemaakt over de
kubuswoningen en een verslag over een Engels boek genaamd 'Amy and
Roger's Epic Detour'.
Ook heb ik een modecollage
gemaakt waarin we ontwerpen hadden gemaakt van verschillende outfits
en geschreven over wat ons had geinspireerd. Onze lijn heette 'Love
By Cassis'.
Met school zijn we naar
een kunsttentoonstelling van Angela Bulloch geweest. Het thema was
'Short Big Drama'. Het was te zien in het Witte de With Contemporary
Art.
In het begin van het jaar
moesten we ook iemand interviewen die een beroep uitoefende wat met
ckv te maken had. Ik had mijn tante geinterviewd. Zij was een
tekenlerares.
We moesten een presentatie
maken. De presentatie moest een soort les zijn en moest een deel
bevatten waarbij de klas mee doet, zoals een quiz. Samen met twee
vriendinnen uit de klas heb ik het onderwerp film gepresenteerd.
We hebben ook een animatie
moeten maken. Wij wilden een parodie van Sneeuwwitje maken. Kim
Holland speelde de boze heks. Helaas zijn wij onze spullen
kwijtgeraakt en kunnen de animatie niet afmaken.
Ik vond ckv niet heel
leuk, omdat het een beetje saai was. In het begin van het jaar dacht
ik dat we vaker weg zouden gaan met de klas maar we zijn maar 1 keer
weg geweest. Ook dacht ik dat we meer over kunst zouden leren, maar
dat is niet echt zo. Wel vond ik het maken van de animatie leuk (wat
we af hebben kunnen maken).
Animatie.
Ik had al eerder verteld dat we in de klas een animatie moesten maken. Helaas wilde wij pas nog verdergaan met de animatie, maar onze spullen waren weg! Wij hebben nog maar 2 van onze 4 scenes gefotografeerd. Waarschijnlijk zet ik, als ik de kans krijg, het gedeelte wat we wel gemaakt hebben er nog op. Het spijt me heel erg.
maandag 4 juni 2012
vrijdag 1 juni 2012
Verslag: Amy & Roger's Epic Detour.
Amy & Roger's Epic Detour is een Engels boek geschreven door Morgan Matson. Het was uitgegeven in 2010 door Simon & Schuster. Het genre van het boek is drama.
Het boek gaat over Amy Curry die naar een andere staat gaat verhuizen. Ze durft niet auto te rijden omdat de laatste keer toen ze met de auto reed een ongeluk had en haar vader verongelukte. In plaats van dat ze zelf rijdt naar haar nieuwe huis, rijdt Roger haar daarheen. Roger is vriend van vroeger. Amy's moeder heeft eigenlijk de hele weg al uitgepland, maar Roger en Amy besluiten een omweg te maken. Onderweg komen ze oude vrienden tegen, oude herinneren, familie en natuurlijk liefde.
Amy is een keurig meisje dat zich altijd aan de regels houdt. Ze is als de dood voor autorijden door een ongeluk, maar uiteindelijk lukt het haar wel om weer in een auto te stappen. Onderweg wordt ze verliefd op Roger.
Roger heeft een gebroken hart. Zijn vriendin heeft het uitgemaakt en onderweg proberen ze haar te bezoeken, maar ze wil hem niet terug. Aan het begin van het boek vindt Roger Amy maar een saai meisje maar aan het einde wordt hij smoorverliefd op Amy
Charlie is de tweelingbroer van Amy. Hij zit in een afkickcentrum, omdat hij verslaafd was aan drugs. Amy bezoekt hem tijdens hun reis. In het begin van het boek waren ze vervreemd door de het drugsgebruik, maar dan leren ze elkaar weer opnieuw kennen.
Door het hele boek heen worden de attracties die Amy en Roger bezoeken laten zien door bonnetjes, kaarten, brieven, speellijsten en andere dingen.
Ik denk dat de schrijver vooral het publiek wilde vermaken maar de boodschap is dat je waarschijnlijk alles kan doen wat je maar wilt, ook al ben je als de dood voor de gevolgen.
Ik vond dit wel een leuk boek, al zat het wel vol met clichés. Ik vond het interessant om te lezen over alle mensen die ze tegen kwamen onderweg en naar welke restaurants ze waren geweest, omdat de schrijver allerlei mementos liet zien.
http://jareads.blogspot.nl/2011/01/amy-rogers-epic-detour-playlists.html <-- Alle speellijsten die in het boek voorkomen.
Het boek gaat over Amy Curry die naar een andere staat gaat verhuizen. Ze durft niet auto te rijden omdat de laatste keer toen ze met de auto reed een ongeluk had en haar vader verongelukte. In plaats van dat ze zelf rijdt naar haar nieuwe huis, rijdt Roger haar daarheen. Roger is vriend van vroeger. Amy's moeder heeft eigenlijk de hele weg al uitgepland, maar Roger en Amy besluiten een omweg te maken. Onderweg komen ze oude vrienden tegen, oude herinneren, familie en natuurlijk liefde.
Amy is een keurig meisje dat zich altijd aan de regels houdt. Ze is als de dood voor autorijden door een ongeluk, maar uiteindelijk lukt het haar wel om weer in een auto te stappen. Onderweg wordt ze verliefd op Roger.
Roger heeft een gebroken hart. Zijn vriendin heeft het uitgemaakt en onderweg proberen ze haar te bezoeken, maar ze wil hem niet terug. Aan het begin van het boek vindt Roger Amy maar een saai meisje maar aan het einde wordt hij smoorverliefd op Amy
Charlie is de tweelingbroer van Amy. Hij zit in een afkickcentrum, omdat hij verslaafd was aan drugs. Amy bezoekt hem tijdens hun reis. In het begin van het boek waren ze vervreemd door de het drugsgebruik, maar dan leren ze elkaar weer opnieuw kennen.
Door het hele boek heen worden de attracties die Amy en Roger bezoeken laten zien door bonnetjes, kaarten, brieven, speellijsten en andere dingen.
Ik denk dat de schrijver vooral het publiek wilde vermaken maar de boodschap is dat je waarschijnlijk alles kan doen wat je maar wilt, ook al ben je als de dood voor de gevolgen.
Ik vond dit wel een leuk boek, al zat het wel vol met clichés. Ik vond het interessant om te lezen over alle mensen die ze tegen kwamen onderweg en naar welke restaurants ze waren geweest, omdat de schrijver allerlei mementos liet zien.
http://jareads.blogspot.nl/2011/01/amy-rogers-epic-detour-playlists.html <-- Alle speellijsten die in het boek voorkomen.
Verslag: Stardust.
Stardust is een fantasie film geregisseerd door Matthew Vaughn. De hoofdrollen zijn gespeeld door Claire Danes en Charlie Cox. Hij is uitgebracht in 2007.
De film gaat over Tristan (Charlie Cox). Tristan woont in een Brits plaatsje genaamd "Wall". Het heet zo omdat er een muur staat die waar aan de andere kant een magische wereld ligt. Tristan is verliefd op Victoria en als ze een gevallen ster zien vraagt Victoria of Tristan de gevallen ster voor haar wilt halen, dan wilt ze wel met hem trouwen. Tristan gaat op zoek naar de gevallen ster. De ster blijkt een jonge vrouw genaamd Yvaine (Claire Danes). Tristan probeert haar mee te nemen naar huis, maar onderweg komen ze veel problemen tegemoet zoals heksen, piraten, slechte prinsen en natuurlijk de liefde..
Tristan is een lieve jongen, die enorm verliefd is op een meisje die niet echt om hem geeft. Uiteindelijk wordt hij verliefd op Yvaine. Ook is hij de verloren prins van Stormhold.
Yvaine is de gevallen ster. Ze is erg koppig maar toch heel lief voor Tristan ook al wil hij haar meenemen voor Victoria. Ze wordt ook verliefd op Tristan.
Er zjn ook drie heksenzusjes die Yvaine proberen te vermoorden voor haar hart, omdat als je het hart van een ster eet, je voor eeuwig jong zult zijn.
Ze komen ook piraten tegen. Één van de piraten is de beruchte Captain Shakespeare. Hij is erg gevreesd door iedereen behalve de mensen die hem echt kennen. Eigenlijk is hij helemaal niet zo stoer. Hij houdt ervan om zich op te maken, dameskleding te dragen en hij houdt van dansen.
De koning van Stormhold ligt op sterven en één van zijn zeven zonen moet koning worden. De prinsen moeten elkaar vermoorden want de laatst levende prins wordt koning. Uiteindelijk worden alle zeven prinsen vermoordt, maar het blijkt dat de moeder van Tristan een ontvoerde prinses was.
Bijna alle personages die voorkomen zijn magisch of wonen op z'n minst in het magische land. Het goed wint zeker van het kwaad in deze film. Aan het einde van de film wordt Tristan koning, Yvaine zijn koningin en de heksen worden verslagen. Ik kon het meest met Yvaine meeleven, omdat ik haar een beetje zielig vond. Eerst kwam ze uit de lucht vallen, toen werd ze meegenomen door een jongen die haar als cadeau aan zijn verloofde wilde geven en daarna werd ze ook nog eens achterna gezeten door enge heksen.
Het verhaal speelde zich voor het meest af n Stormhold, maar ook voor kleine delen in Wall, het dorpje waar Tristan vandaan komt. De acteurs waren gekleed in ouderwetse jurken en pakken uit de 19e eeuw of soms eerder. Dit gaf de film een beetje een sfeer alsof het niet uit deze wereld was met de magie erbij. De muziek was niet heel erg benadrukt, er waren wel sommige spannende stukjes waarbij de muziek de scene nog spannender maakte en zielige stukjes nog wat treuriger.
De film was vooral bedoeld om het publiek te amuseren. De regisseur heeft vooral humor in de juiste gebruikt, zodat sommige stukjes niet te serieus werden.
Ik vond de film erg leuk. Hij was spannend en grappig en er werd goed in geacteerd.
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=9818
De film gaat over Tristan (Charlie Cox). Tristan woont in een Brits plaatsje genaamd "Wall". Het heet zo omdat er een muur staat die waar aan de andere kant een magische wereld ligt. Tristan is verliefd op Victoria en als ze een gevallen ster zien vraagt Victoria of Tristan de gevallen ster voor haar wilt halen, dan wilt ze wel met hem trouwen. Tristan gaat op zoek naar de gevallen ster. De ster blijkt een jonge vrouw genaamd Yvaine (Claire Danes). Tristan probeert haar mee te nemen naar huis, maar onderweg komen ze veel problemen tegemoet zoals heksen, piraten, slechte prinsen en natuurlijk de liefde..
Tristan is een lieve jongen, die enorm verliefd is op een meisje die niet echt om hem geeft. Uiteindelijk wordt hij verliefd op Yvaine. Ook is hij de verloren prins van Stormhold.
Yvaine is de gevallen ster. Ze is erg koppig maar toch heel lief voor Tristan ook al wil hij haar meenemen voor Victoria. Ze wordt ook verliefd op Tristan.
Er zjn ook drie heksenzusjes die Yvaine proberen te vermoorden voor haar hart, omdat als je het hart van een ster eet, je voor eeuwig jong zult zijn.
Ze komen ook piraten tegen. Één van de piraten is de beruchte Captain Shakespeare. Hij is erg gevreesd door iedereen behalve de mensen die hem echt kennen. Eigenlijk is hij helemaal niet zo stoer. Hij houdt ervan om zich op te maken, dameskleding te dragen en hij houdt van dansen.
De koning van Stormhold ligt op sterven en één van zijn zeven zonen moet koning worden. De prinsen moeten elkaar vermoorden want de laatst levende prins wordt koning. Uiteindelijk worden alle zeven prinsen vermoordt, maar het blijkt dat de moeder van Tristan een ontvoerde prinses was.
Bijna alle personages die voorkomen zijn magisch of wonen op z'n minst in het magische land. Het goed wint zeker van het kwaad in deze film. Aan het einde van de film wordt Tristan koning, Yvaine zijn koningin en de heksen worden verslagen. Ik kon het meest met Yvaine meeleven, omdat ik haar een beetje zielig vond. Eerst kwam ze uit de lucht vallen, toen werd ze meegenomen door een jongen die haar als cadeau aan zijn verloofde wilde geven en daarna werd ze ook nog eens achterna gezeten door enge heksen.
Het verhaal speelde zich voor het meest af n Stormhold, maar ook voor kleine delen in Wall, het dorpje waar Tristan vandaan komt. De acteurs waren gekleed in ouderwetse jurken en pakken uit de 19e eeuw of soms eerder. Dit gaf de film een beetje een sfeer alsof het niet uit deze wereld was met de magie erbij. De muziek was niet heel erg benadrukt, er waren wel sommige spannende stukjes waarbij de muziek de scene nog spannender maakte en zielige stukjes nog wat treuriger.
De film was vooral bedoeld om het publiek te amuseren. De regisseur heeft vooral humor in de juiste gebruikt, zodat sommige stukjes niet te serieus werden.
Ik vond de film erg leuk. Hij was spannend en grappig en er werd goed in geacteerd.
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=9818
I like.
Ik kan gewoon niet geen liedjes plaatsen hier. Forgive me, my dear.
Eeeeeeeeen ik heb een verslag gemaakt van een boek dat heet "Amy & Roger's Epic Detour". (And epic it is.) Maar het is niet echt wat officieel literatuur is. Ik zal het wel hier snel plaatsen.
The Voice in Australië en in Engeland zijn nog geweldiger dan in Nederland. Just sayin'.
Eeeeeeeeen ik heb een verslag gemaakt van een boek dat heet "Amy & Roger's Epic Detour". (And epic it is.) Maar het is niet echt wat officieel literatuur is. Ik zal het wel hier snel plaatsen.
The Voice in Australië en in Engeland zijn nog geweldiger dan in Nederland. Just sayin'.
Verslag: Architectuur.
Kubuswoningen, Piet Blom.
Iedereen kent natuurlijk wel de gekantelde, gele kubussen waar je in kunt wonen. De 38 kubussen staan op de Blaak in Rotterdam. De woningen zijn in de jaren '70 ontworpen door Piet Blom. In rotterdam zijn ze pas tussen '82 en '84 gebouwd. Dezelfde soort woningen waren ook gebouwd in Helmond. Ik ben er al heel vaak langsgereden met de auto, maar ik heb ze nog nooit echt bestudeerd van dichtbij.
De huizen bestaan uit drie delen; het onderste straathuis met de keuken en de woonkamer, het middelste gedeelte, het hemelhuis, waar ruimte is voor slaapkamers en dan het bovenste loofhut, een driezijdige piramide met ruimte voor een serre, balkon of een klein tuintje. De kubussen staan op zeshoekige kolommen waarin de trappenhuizen zijn. De palen waarop de kubussen staan zijn gemaakt van beton en in de kubussen zelf is vooral beton en hout verwerkt. Het complex staat bekent als het Blaakse Bos.
De kubussen hebben schuine wanden de woningen zien er van buiten zeker groter uit dan dat ze vanbinnen zijn, maar nog steeds groter dan ik had verwacht. De kubussen zijn erg controversieel, nog. Omdat ze geel zijn vallen ze nog meer op. Ze zien er heel leuk uit als er langs rijdt, maar het is nog leuker om er langs te lopen, omdat het lijkt alsof de gekantelde kubussen een beetje naar je toe vallen als je eronder staat. De gebouwen zijn altijd gebruikt als woningen.
Ik vind het geweldige woningen. Ze zien er erg vrolijk en uitnodigend uit, omdat ze geel en grappig zijn. Ze zijn wel wat groter dan ik had verwacht van binnen omdat ze best groot eruit zien van buiten af, maar ze hebben schuine muren. Ze staan wat hoger dan ik had verwacht. Ook vind ik het leuk dat ze drie verdiepingen hebben en een plekje voor in de zon. Ze staan leuk gebouwd, zo tegen elkaar aan en langs elkaar heen.
Mode collage.
Ik en Armine zijn een mode collage aan het maken voor ckv. Deze zal er ook binnenkort op staan:)
donderdag 31 mei 2012
Liedje + Animatie
Dit is een nieuw favoriet liedje van mij en in de video zitten ook voorbeelden van animatie. En sinds we met CKV ook een animatie moesten maken vond ik dit er wel bij passen.
Samen met Cathy en Kay uit m'n klas hebben we een parodie gemaakt van Sneeuwitje met Kim Holland ;)
Verslag: SHORT BIG DRAMA.
Op 3 april zijn we met school naar een cultuurtraject geweest. We gingen naar Witte de With Contemporary Art. Het werk dat te zien was, was werk van Angela Bulloch. Het thema was "Short big drama".
Toen we daar aan kwamen werd onze klas verdeeld in twee groepen. We werden door een vrouw rondgeleid en zij vertelde ons over het werk van Bulloch.
Het eerste wat we te zien kregen waren een soort gekleurd, lichtgevende kubussen. Wat ik uiteindelijk begreep van de uitleg, was dat de kubussen stonden voor een klein fractie van alles wat we zien. Één kubus was één grote pixel. Ik vond het gedeelte wat te zien was eerlijk gezegd niet zo heel interessant, maar het idee erachter vond ik wel apart.
Daarna kregen we een twee muren te zien waaraan apparaten hingen met stiften. Er was één blauwe muur en een rode muur. De apparaten bewogen de stiften. Als je op het bankje ging zitten voor de rode muur, bewoog de stift een andere kant op. Bij de blauwe muur ging het om geluid. Er hing een microfoon. Hoe harder je erin schreeuwde, hoe meer de stift ging bewegen. Dit vond ik wel heel interessant. Ik vond het heel slim en het was speels. Hier konden wij een beetje meewerken in het kunstwerk.
Ook kregen we een bushokje te zien met spiegels en draden. Het zag er een beetje triest uit.
Het laatste waren muren met citaten en teksten. Elke muur had een ander onderwerp. Dit vond ik wel heel leuk. Sommige teksten waren heel mooi en ander waren een beetje onnozel, maar het paste wel allemaal bij elkaar. De leukste muur vond ik die over de Cosa Nostra, een criminele organisatie. De muur stond helemaal vol met allerlei erecodes.
Om eerlijk te zijn vond het werk van Angela in het algemeen niet heel interessant. Als er ooit nog een tentoonstelling van haar in de buurt is. Zou ik er niet echt over na denken om er heen te gaan. Misschien had ik er ook te veel van verwacht.
Het eerste wat we te zien kregen waren een soort gekleurd, lichtgevende kubussen. Wat ik uiteindelijk begreep van de uitleg, was dat de kubussen stonden voor een klein fractie van alles wat we zien. Één kubus was één grote pixel. Ik vond het gedeelte wat te zien was eerlijk gezegd niet zo heel interessant, maar het idee erachter vond ik wel apart.
Daarna kregen we een twee muren te zien waaraan apparaten hingen met stiften. Er was één blauwe muur en een rode muur. De apparaten bewogen de stiften. Als je op het bankje ging zitten voor de rode muur, bewoog de stift een andere kant op. Bij de blauwe muur ging het om geluid. Er hing een microfoon. Hoe harder je erin schreeuwde, hoe meer de stift ging bewegen. Dit vond ik wel heel interessant. Ik vond het heel slim en het was speels. Hier konden wij een beetje meewerken in het kunstwerk.
Ook kregen we een bushokje te zien met spiegels en draden. Het zag er een beetje triest uit.
Het laatste waren muren met citaten en teksten. Elke muur had een ander onderwerp. Dit vond ik wel heel leuk. Sommige teksten waren heel mooi en ander waren een beetje onnozel, maar het paste wel allemaal bij elkaar. De leukste muur vond ik die over de Cosa Nostra, een criminele organisatie. De muur stond helemaal vol met allerlei erecodes.
Om eerlijk te zijn vond het werk van Angela in het algemeen niet heel interessant. Als er ooit nog een tentoonstelling van haar in de buurt is. Zou ik er niet echt over na denken om er heen te gaan. Misschien had ik er ook te veel van verwacht.
Abonneren op:
Reacties (Atom)








